زار گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زار گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) تباه شدن . نابسامان شدن . ◄ زبون گشتن . خوار گشتن : نمازت برد چون بشوئی از او دست وزو زار گردی چو بردی نمازش . ناصرخسرو. و رجوع به زار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زار گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) تباه شدن . نابسامان شدن . ◄ زبون گشتن . خوار گشتن : نمازت برد چون بشوئی از او دست وزو زار گردی چو بردی نمازش . ناصرخسرو. و رجوع به زار شود.