زاج بامیانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاج بامیانی . [ ج ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی زاج زرد است . بیرونی گوید: در هند بوسیله ٔ زاج زرد بامیانی و یا زاج سفید مولتانی جوهر شمشیر [ آب داده ] را ظاهر میسازند. (الجماهر بیرونی ص ٢٥٣). و رجوع به مخزن الادویه و زاج اصفر شود.