ریزوفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ریزوفر. [ زُ ف ُ ] (فرانسوی، اِ) ریزوفرامانگل . چندل که درخت بومی افریقاست و موریانه آن را نمی خورد و برای مصرف ساختمان خریدار زیاد دارد. (از جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٨٦). درختی از رده ٔ دولپه ای های جداگلبرگ که دارای برگهای متقابل و ضخیم می باشد. برگهای طویل آن که نسبت به برگهای محوری می سازند، حامل گلهای کوچک می باشند. میوه اش سته و در برخی گونه ها شفت و محتوی یک دانه است . تین هندی . شوری . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به مترادفات کلمه شود.