ریحان ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ریحان ا. [ رَ نُل ْ لاه ] (اِخ ) سیدریحان اﷲ پسر سیدجعفر کشفی دارابی .اصلاً از داراب فارس و خود مقیم بروجرد بود و در اواسط عمر به تهران آمد و متدرجاً از علمای تهران و صاحب محراب و منبر و مجلس گردید. وی بسال ١٢٦٧ یا ١٢٦٦ هَ . ق . متولد شد و بسال ١٣٢٨ هَ . ق . درگذشت . (از وفیات معاصرین قزوینی از مجله ٔ یادگار سال ٣ ش ١٠).