رکحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رکحة. [ رُ ح َ ] (ع اِ)ساحت و گشادگی سرای و میان آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ساحت خانه . (از اقرب الموارد). ◄ پاره ای از ثرید که در بن کاسه مانده باشد. ج ِ رُکُح . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).