فرهنگ لغت

رکاس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رکاس . [ رِ ] (ع اِ) رسنی است که در مهار شتر نر بسته بند هر دو دست آن رابدان بندند و تنگ کنند تا سر او معلق ماند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی رکاس | فرهنگ لغت