رک گوی/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومرک گوی . [ رُ ] (نف مرکب ) رک گو. رجوع به رک گو شود.واژه قبلی: رک گوواژه بعدی: رک گویی