روپاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روپاک . (اِ مرکب ) دستمال . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رومال . بشگیر. (ناظم الاطباء). مندیل . دستار. ◄ دستمال که زنان بر سر اندازند. (بهار عجم ). نقاب زنان . برقع. (ناظم الاطباء). مقنعه . معجر. چارقد : چو گیرد از حیا بر رخ نقابی شمع رخسارم کند پیراهن فانوس روپاک مقیش را. میرزا معز فطرت (از بهار عجم ).