روهیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روهیله . [ ل ِ] (اِخ ) نام طایفه ای که در قدیم در هند سکنی داشته اند. گلستانه گوید : نجیب الدوله ٔ افغان ... با پانزده هزار سوار روهیله که باشنده ٔ هندوستان بود از ورود شاه درانی به نزدیکی دهلی ... ملازم رکاب می بود... و احکام بنام سرداران روهیله و افغان که در هندوستان سکنی دارند از حضور شرف صدور یابد. (مجمل التواریخ صص ٩٧ - ٩٨). و رجوع به فهرست همان مأخذ شود.