روغن سوزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رُ غَ) (حامص.)<BR>۱- نوعی اشکال فنی در موتور که باعث سوختن روغن همراه با سوخت موتور میشود.<BR>۲- (عا.) کنایه از: بی رمق شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رُ غَ) (حامص.) ۱- نوعی اشکال فنی در موتور که باعث سوختن روغن همراه با سوخت موتور میشود. ۲- (عا.) کنایه از: بی رمق شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روغن سوزی . [ رَ / رُو غ َ ] (حامص مرکب ) عمل سوختن روغن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ هر گاه در موتور اتومبیل پیستون یا رینگ به علتی خراب و از کار بیفتد قسمتی از روغن موتور که میل لنگ و یاطاقانها در آن کار می کنند از طریق روزنهایی که بر اثر خرابی مذکور بوجود آمده وارد سیلندر شده در آنجا همراه با بخار بنزین می سوزد. این عیب اتومبیل از تغییر رنگ دود موتور به خوبی معلوم می شود و دیگر اینکه میله ٔ شاخص روغن موتور کم شدن آنرا نشان می دهد. (فرهنگ فارسی معین ). ♦ به روغن سوزی افتادن ؛ وقتی که موتور اتومبیل روغن کم کند می گویند به روغن سوزی افتاده . (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی