روشن رایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روشن رایی . [ رَ / رُو ش َ ] (حامص مرکب ) صفت روشن رای . داشتن تدبیر درست و فکر صائب : چه بود از دولت و نعمت و خرد و روشن رایی که این مهتر نیافت . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٦١١).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی