روسب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روسب . [ رَ س َ ] (ع اِ) بلا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). بلا و سختی و آفت و آسیب . (ناظم الاطباء). داهیه . (اقرب الموارد).