روزینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روزینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) بهره و حصه ٔ هرروزه . (ناظم الاطباء). روزی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ آنچه از نقد و جنس که هر روزه بشخص میرسد. ◄ معاش یومیه . ◄ جیره ای که هرروزه به مستحقین دهند. (ناظم الاطباء). ◄ روزگار. زمان . دوران : آن روزینه شهر [ بخارا ] همانقدر بود که شهرستان است . (تاریخ بخارای نرشخی ).