روزگردک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روزگردک . [ گ َدَ ] (اِ مرکب ) آفتاب گردان . (ناظم الاطباء). گیاهی که با آفتاب گردد. (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). تَنّوم . (مهذب الاسماء). تنوم که خوردن ثمر آن با سپندان و آب کشنده ٔ اقسام کرمهاست . (از منتهی الارب ). گلی است که آنرا بهندی سورج مکهی گویند. (آنندراج ). ◄ حرباء. (مهذب الاسماء). جنسی است از کرباسک . شقذان . (مهذب الاسماء). آفتاب پرست . (یادداشت مؤلف ).