روزگار رفته/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از:<BR>۱- بخت برگشته، بی اقبال.<BR>۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.<br>واژه قبلی: روزگار بردنواژه بعدی: روزگار شمردن