روز شمار

(شُ) (اِمر.) گاهنامه، تقویم.<br>

(شُ) (اِمر.) گاهنامه، تقویم.

روز شمار. [ زِ ش ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز قیامت . (آنندراج ). روز داوری . روز رستاخیز. روز حساب : کجا برد خواهی مرا بسته زار نترسی ز یزدان بروز شمار. فردوسی . بیزدان نمایم بروز شمار بنالم ز بدکن بپروردگار. فردوسی . بدین گیتی اندر نکوهش بود بروز شمارت پژوهش بود. فردوسی . بسرکشان سپه گفت هر که روز شمار ثواب خواهد جستن همی ز ایزد بار... فرخی . گر ایدر نگیردت فرجام کار بگیرد بپاداش روز شمار. اسدی . مرمرا گویی برخیز که بددینی صبر کن اکنون تا روز شمار آید. ناصرخسرو. که گر پای طفلی برآید بسنگ خدای از تو پرسد بروز شمار. سعدی . اگر می بترسی ز روز شمار از آن کز تو ترسد خطا درگذار. سعدی . بر ضعیفان و زیردستانت خشم بی حد مران و طیره مگیر که فضیحت بود بروز شمار بنده آزاد و خواجه در زنجیر. سعدی .

روزشمار. [ ش ُ ] (نف مرکب ) آنکه روزها بشمارد. ◄ (اِ مرکب ) تقویم . سالنامه .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی