روذان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روذان . (اِخ ) شهرکی است [ از دیلمان به طبرستان از پادشایی استندار ] اندر کوه و شکستگیها. و از روذان جامه ٔ سرخ خیزد پشمین که از وی بارانی کنند و بهمه ٔ جهان برند و گلیمهای کبود خیزد که هم به ناحیت طبرستان بکار دارند. (حدود العالم ).
روذان . (اِخ ) رودان . از دیه های خوارزم است . رجوع به رودان و معجم البلدان شود.
روذان . (اِخ ) رودان . شهرکی است از قرنین کوچکتر نزدیک فیروزقند، از طرف راست کسی که از بست بسوی رخد رود. (اصطخری از حاشیه ٔ تاریخ سیستان ٣٠٤). رجوع به رودان شود.