روبیازل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روبیازل . [ زُ ] (اِخ ) (روبیازل پرنتزیل ) نام دارویی است که در سال ١٩٣٢ م . توسط میتزچ و کلارر کشف شد و در سال ١٩٣٥ م . دماگ و ژیرارد آن را تهیه کردند. گردی است قرمزرنگ و در آب کم حل میشود. در مورد اغلب عفونتهای انسان و دام مصرف میشود. رجوع به درمان شناسی تألیف احمد عطائی شود.