رهیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ) [ ع. ] (اِ.) خمر، باده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ) [ ع. ] (اِ.) خمر، باده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهیق . [ رَ ](ع اِ) رحیق . خمر. باده . (از فرهنگ فارسی معین ). می . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شراب . (یادداشت مؤلف ) (از اقرب الموارد). رجوع به رحیق شود.