رهونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهونی . [ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن احمدبن محمدبن یوسف، معروف به رهونی از دانشمندان قرن سیزده . او راست :١- اوضح المسالک و اسهل المراقی الی سبک ابریز الشیخ عبدالباقی، و آن حاشیه ای است بر شرح عبدالباقی زرقانی بر مختصر شیخ خلیل . ٢- التحصن و المنعة ممن ان السنة بدعة (در فقه مالکی ). (از معجم المطبوعات مصر).