رهل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهل . [ رَ هََ ] (ع مص ) سست و جنبان شدن گوشت یکی و آماسیدن آن بی علت بیماری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). سست شدن گوشت . (از تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ).
رهل . [ رِ ] (ع اِ) ابر تنک که به شبنم ماند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
رهل . [ رَ هَِ ] (ع ص ) سست و جنبان گوشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).