فرهنگ لغت

رهبان

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(رُ) [ ع. ] (ص.) راهب. ج. رهابین.

(رَ) [ ع. ] (ص.) زاهد، ترسا، کسی که از خدا بسیار بترسد.

معنی رهبان | فرهنگ لغت