رهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهادن . [ رَ دِ ] (ع اِ) ج ِ رَهدَن، رِهدَن، رُهدَن . رجوع به رهدن شود. ◄ ج ِ رهدنة. (ناظم الاطباء). رجوع به رهدنة شود. ◄ ج ِ رهدون . (از ناظم الاطباء). چون رهادن جمع رهدن است و «رهدنة» و «رهدون » را کتابهای لغت به معنی رهدن آورده اند ظاهراً ناظم الاطباء در ذکر رهادن به معنی جمع «رهدنة» و «رهدون » اشتباه کرده است . رجوع به رهدون شود.
رهادن . [ رَ دَ ] (مص ) آزاد کردن . (استنگاس ). آزاد کردن . رها نمودن . (از ناظم الاطباء).