رهاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ) (اِ.) نک رهاوی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ) (اِ.) نک رهاوی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهاب . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَهب . (اقرب الموارد) (از آنندراج )(از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به رهب شود.
رهاب . [ رَ ] (اِ مرکب ) راهاب . راه آب . (یادداشت مؤلف ). رجوع به راه آب شود.
رهاب .[ رَ ] (ع اِ) ج ِ رهابة. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد) رجوع به رهابة شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی