ره گرفتن

ره گرفتن . [ رَه ْ گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب ) روانه شدن . راهی شدن . روان گشتن . (یادداشت مؤلف ). رجوع به راه گرفتن در همه ٔ معانی شود. ♦ ره (راه ) اندرگرفتن ؛ راه گرفتن . روانه گشتن . راهی شدن : درم داد و از سیستان برگرفت سوی بلخ نامی ره اندرگرفت . فردوسی . ♦ ره خویش گرفتن ؛ به کار خویش پرداختن . به راه خویش رفتن . کنایه از دست برداشتن از دخالت در کار و امر کسی : به آواز گفتند ما را دبیر نباید ز ایدر ره خویش گیر. فردوسی .