ره پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره پرست . [ رَه ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) راه پرستنده : آب گل خاک ره پرستانش گل کمربند زیردستانش . نظامی . پس مسافر آن بود ای ره پرست که مسیر و روش در مستقبل است . مولوی . رجوع به راه پرست شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره پرست . [ رَه ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) راه پرستنده : آب گل خاک ره پرستانش گل کمربند زیردستانش . نظامی . پس مسافر آن بود ای ره پرست که مسیر و روش در مستقبل است . مولوی . رجوع به راه پرست شود.