ره بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره بستن . [ رَه ْ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) راه بستن . سد طریق کردن . ♦ ره بستن بر کسی ؛ سد راه او شدن . (یادداشت مؤلف ). جلو راه و حرکت او را گرفتن . رجوع به راه بستن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره بستن . [ رَه ْ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) راه بستن . سد طریق کردن . ♦ ره بستن بر کسی ؛ سد راه او شدن . (یادداشت مؤلف ). جلو راه و حرکت او را گرفتن . رجوع به راه بستن شود.