رفیق هندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفیق هندی . [ رَ ق ِ هَِ ] (اِخ ) داتارام . از گویندگان متأخر فارسی زبان هند و خود بت پرست بود. بیت زیر از اوست : با دوست دشمنی و به دشمن تو دوستی ای وای بر کسی که بود دوستدار تو. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣). رجوع به صبح گلشن ص ١٨٣ و فرهنگ سخنوران شود.