رفونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفونی . [ رُ ] (ص نسبی ) منسوب است به رفون و آن دهی است از دههای سمرقند. (از لباب الانساب ).
رفونی . [ رُ ] (اِخ ) نصربن محمد رفونی، مکنی به ابواللیث، از محمدبن بحیربن خازم البحیری پدر عمر روایت دارد و ابوالحسن محمدبن عبداﷲبن محمدبن جعفر کاغذی سمرقندی از او روایت کرده است . (از انساب سمعانی ).