رفتگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفتگی . [ رَ ت َ / ت ِ ] (حامص ) کوچ و رحلت و هجرت و روانگی . (ناظم الاطباء): عیار؛ رفتگی و گریز. (منتهی الارب ). ◄ نقصان . (ناظم الاطباء). ♦ رفتگی پارچه ؛ تنگ شدن و فرسوده شدن آن بسبب کثرت استعمال و کهنگی . اتلاف . (ناظم الاطباء). ♦ رفتگی پوست یا پشم یا جز آن ؛ نقصان یافتن و کم شدن آن . (از یادداشت مؤلف ). ♦ رفتگی خون ؛ اتلاف خون . (ناظم الاطباء). ♦ رفتگی شنوایی ؛ بطلان شنوایی . و کری .(ناظم الاطباء).
رفتگی . [ رُ ت َ ] (حامص ) رفتگی خانه ؛ تمیزی و جاروب شدن آن : به این شستگی و رفتگی . (یادداشت مؤلف ).