رفاقت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رفاقت . [ رِ ق َ ] (ع اِمص ) همدمی . همراهی . (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات از قاموس ). یاری . (از نصاب الصبیان ). همراهی . همراهی کردن . (یادداشت مؤلف ). ♦ رفاقت کردن ؛ معاشرت کردن . مجالست کردن . نشست و برخاست کردن . همراهی کردن . (یادداشت مؤلف ). ◄ دوستی و محبت و مهربانی و ملاطفت . ◄ مؤانست . ◄ صداقت . ◄ مشارکت . (ناظم الاطباء).