رغنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رغنة. [ رَ ن َ ] (ع ص ) یا ارض رغنة؛ زمین سهل و نرم . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از منتهی الارب ).