رعیت نوازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعیت نوازی . [ رَ عی ی َ ن َ ] (حامص مرکب ) صفت و عمل رعیت نواز. رعیت دوستی . ملت دوستی . (یادداشت مؤلف ). نوازش و مهربانی به رعایا : از او گشت پیدا سخن گستری رعیت نوازی و دین پروری . فردوسی . رعیت نوازی و سرلشکری نه کاری است بازیچه و سرسری . سعدی .