رعبلیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رعبلیل . [ رَ ب َ ] (ع ص ) باد سخت که بر یک مهب نوزد. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). رعبلة. رجوع به رعبلة شود.