رعاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعاوی . [ رُوا ] (ع اِ) به معنی رَعاوی است . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به رَعاوی ̍ شود.
رعاوی . [ رَ / رِ وا ] (ع اِ) شتر گرداگرد قوم و دیار آنها چرنده . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).