رعارع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رعارع . [ رَ رِ ] (ع اِ) ج ِ رعراع . (منتهی الارب ) (آنندراج ). لبید گفته است : «اَلااِن اخدان الشباب ِ الرعارع ُ». (از اقرب الموارد).