رعات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعات . [ رُ ] (ع ص، اِ) رُعاة. ج ِ راعی . نگهبان . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). نگهدارندگان . حارسان . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ ج ِ راعی . چرانندگان . چوپانان . (فرهنگ فارسی معین ). شبانان . (یادداشت مؤلف ) : هر زمان بدتر شود حال رمه چون بود از گرسنه گرگان رعات . ناصرخسرو. ◄ مجازاً به معنی حاکمان و سلاطین و این جمعراعی است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). والیان . امیران . شاهان . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به راعی و رعاة شود.