رطبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رطبی . [ رُ طَ ] (اِخ ) احمدبن عبدالرحمان بن عیسی هروی، معروف به رطبی . از نویسندگان قرن سیزدهم هجری قمری بود. او راست : منحة الاصحاب لمن اراد سلوک طریق الاصفیاء و الاحباب . (از معجم المطبوعات مصر ج ١).
رطبی . [ رُ طَ ] (اِخ ) احمدبن سلام رطبی . یکی از اکابر شافعیه است و نبیره ٔ او قاضی ابواسحاق ابراهیم بن عبداﷲبن احمد و برادرزاده اش احمدبن عبداﷲ رطبی روایت کرده از ابوالقاسم بن بسری . (منتهی الارب ).