رطب و یابس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رطب و یابس . [ رَ ب ُ ب ِ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) تر و خشک . (یادداشت مؤلف ). ◄ کنایه از دو گونه سخن بی معنی و خوب است : لارطب و لایابس الا فی کتاب مبین . (قرآن ٥٩/٦). (یادداشت مؤلف ).کنایه از سخن صحیح و ناصحیح . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ رطب و یابس بهم بافتن ؛سخن صواب و ناصواب را به هم آمیختن . (یادداشت مؤلف ). ♦ رطب و یابس گفتن یا بهم بافتن ؛ بی اندیشه گفتن . (یادداشت مؤلف ). سخنان درست و نادرست گفتن . (فرهنگ فارسی معین ).