رضبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رضبة. [رَ ض َ ب َ ] (ع اِ) ج ِ راضب که نوعی از درخت کُنار باشد. (ناظم الاطباء). نوعی از کُنار. (منتهی الارب ).