رصیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رصیع. [ رَ ] (ع اِ) گویک گوشه ٔ مصحف . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ دگمه . (ناظم الاطباء).