رصید

رصید. [ رَ ] (ع ص، اِ) سگ و یا ددی که سوی شکار خواهد برجهد. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از منتهی الارب ). ددی که سوی شکار خواهد برجهد، گویند: «سَبُع رصید». (از اقرب الموارد). ◄ چشم دارنده به چیزی . مراقب . مواظب . (فرهنگ فارسی معین ).