فرهنگ لغت

رصوفة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رصوفة. [ رُ ف َ ] (ع اِ) پی که بر تیر و کمان پیچند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِمص ) پایداری و استواری . رصافة. (از اقرب الموارد). رجوع به رصافة شود.

معنی رصوفة | فرهنگ لغت