رصانت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رصانت . [ رَ ن َ ] (از ع، اِمص ) رصانة. قوت و محکمی و استواری . (یادداشت مؤلف ) : از نواحی و اقطار و هند درختی چند بیاورند در رزانت و رصانت متقارب و در سخاوت و متانت متناسب . (از ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٢١). و رجوع به رصانة شود.