رشیدالدین وطواط | مقطعات | شماره ۲۴ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذی

پیش انواع فضلت، ای صابر کثرت اختران قلیل آمد نظم تو خطه خراسان را همچو در خلد سلسبیل آمد نکته خاطر چو آتش تو روح را آتش خلیل آمد بر سر طالبان دانش و فضل ظل آداب تو ظلیل آمد خامه تو قصیر و ز سعیش عمر فضل و هنر طویل آمد ساکن خانه علوم تویی غیر تو عابر سبیل آمد با زبان چو خنجرت، گه نطق خنجر صبح دم کلیل آمد تو اجلی بقدر و دیدن تو خلق را نعمتی جلیل آمد اشک چشم من، ای عزیز المثل در فراق تو بس ذلیل آمد مر الم را تنم ملایم گشت مرعنا را دلم عدیل آمد صبر کردن ز طلعت چو تویی عقل را سخت مستحیل آمد هذیانی، که در مرض گویند قطعه من از آن قبیل آمد در فراق تو سخت معلولم شاید ار شعر من علیل آمد