رشیدالدین وطواط | رباعیات | شماره ۲۳ - در تغزل

می‌رفت و گلاب از سمنش می‌بارید مشک از خط عنبر شکنش می‌بارید از گفته من دوبیتیی در حق خویش می‌خواند و شکر از دهنش می‌بارید