رشک بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشک بر. [ رَ ب َ ] (نف مرکب ) رشک برنده . حسود. صاحب غیرت . حاسد. غیور. (یادداشت مؤلف ) : نباشد هیچ زن را رشک بر شوی که شوی رشک بر باشد بلاجوی . (ویس و رامین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی