رشتوک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رشتوک . [ رِ ] (اِ) قسمی سبزی خوردنی بهاره ٔ صحرایی که در آشها و خورشها کنند. (یادداشت مؤلف ).