رسموسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسموسن . [ رَ مو س ِ] (اِخ ) خاورشناس دانمارکی که زبان فارسی و سنسکریت را آموخت . وی درباره ٔ تصوف شعرای ایران بویژه حافظ نوشته هایی دارد. او تعدادی از نصوص هندی را به زبان دانمارکی نقل کرده است . ولادت او به سال ١٨٥٣م . بوده است . (از اعلام المنجد).