رستی خوردن

رستی خوردن . [ رُ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) غذا خوردن . نان خوردن . روزی خوردن . خوردن رزق و غذا : رستی خورم ز خوانچه ٔ زرین آسمان وآوازه ٔ صلا به مسیحا برآورم . خاقانی . شو خوانچه کن از زهره دلان پیش که گیتی رستی خورد از خوانچه ٔ زرین سمایی . خاقانی . و رجوع به رستی و رستی خوار و رستی خور و مترادفات کلمه شود.